14434982_1620037164689265_7714189078268078432_o

Tak jak każdy z nas może poruszać się różnymi sposobami tak i konie posiadają różne rodzaje chodów. Cześć chodów to chody naturalne, czyli wrodzone, którymi koń porusza się na wolności. Pozostałe to chody sztuczne – wyuczone przez człowieka dzięki ujeżdżeniu lub tresurze. Wyróżniamy trzy podstawowe chody koniastęp, kłus oraz galop, choć w tym opracowaniu celowo wyodrębnię cwał, który jest rodzajem galopu.

Stęp to czterotaktowy najwolniejszy chód konia. Wydawało by się, że najprostszy … a jednak w zawodach ujeżdżeniowych chody w stępie punktowane są podwójnie. W stepie zawsze słychać cztery uderzenia kopyt o ziemię. Jeżeli stęp zaczyna się od lewej tylnej kończyny to następnie jest lewa przednia następnie prawa tylna i na końcu prawa przednia itd. Przeciętna prędkość konia w stępie to około 6 km/godzinę. Wyróżniamy cztery rodzaje stępa:

Stęp pośredni (inaczej roboczy) – jest to wolny stęp. Koń kroczy energicznie choć spokojnie. Kroki konia są wyraźnie zaznaczone, a ślady tylnych kopyt nieco przekreślają ślady przednich. W tym stepie jeździec ma dobry kontakt z koniem na wodzy.

Stęp zebrany – W stepie zebranym praca kopyt jest dynamiczna, krok krótszy niż w stępie pośrednim ale za to bardzo doniosły. Ślady tylnych kopyt nie sięgają przednich lub je pokrywają. Koń ma zaokrągloną głowę, nogi podnoszone są wysoko, jeździec ma lekki kontakt na wodzy.

Stęp wyciągnięty – Stęp z maksymalnie wyciągniętym krokiem, ślady tylnych kopyt wyraźnie przekraczają ślady przednich. Postawa konia jest lekko wydłużona, jeździec pozostaje w lekkim kontakcie na wodzy.

Stęp swobodny –  przeważnie kojarzony ze stepem na długiej wodzy, wykorzystywany przez jeźdźców podczas przerw w pracy. Koń może swobodnie wyciągnąć i obniżyć szyję.

 

Kłus to dwutaktowy ruch konia. W tym ruchu kończyny parami naprzemiennie odbijają się od ziemi – prawa przednia razem lewą tylną itd. Prędkość konia w kłusie to około 10-15 km/godz. Istnieją cztery rodzaje kłusa.

Kłus roboczy – naturalny kłus konia, porusza się on regularnie, rytmicznie i bez specjalnego wysiłku.

Kłus pośredni – nieznacznie szybszy od kłusa roboczego, koń jest bardziej wydłużony.

Kłus wyciągnięty – jest to rodzaj kłusa wykonywanego wyłącznie na ujeżdżalni, po każdym kroku koń maksymalnie wyciąga kończyny.

Kłus zebrany – kroki konia są mniej obszerne niż w kłusie wyciągniętym, ale bardziej sprężyste i dostojne. Koń ma uniesioną zaokrągloną szyję.

 

Galop to trzytaktowy ruch konia. Każdy kto marzy o jeździe konnej marzy o galopie. Jeden krok nazwany jest foule (z jez. Francuskiego). Zdecydowanie wygodniejszy do jazdy niż kłus. W zależności od tego, która para kończyn wysuwa się bardziej do przodu rozróżniamy galop na prawą i na lewą nogę. Zazwyczaj koń galopuje na nogę odpowiadającą ruchowi, tj. przy jeździe w lewo koń galopuje na lewą nogę. Jest to dla niego naturalne. Jeżeli w takiej sytuacji koń będzie galopował na nogę prawą to mamy do czynienia z kontrgalopem. Przy galopie w lewo koń najpierw stawia prawą tylną nogę, potem lewą tylną i prawą przednią a następnie lewa przednią. Wyróżniamy poniższe rodzaje galopu:

Galop roboczy – jest to galop w naturalnym rytmie konia i w jego pełnej równowadze. Jest on równomierny i rytmiczny. W ujeżdżeniu jest najczęściej wykorzystywany przez jeźdźców do wykonywania figur na czworoboku.

Galop pośredni – jest to galop, który zmusza konia do mocniejszej pracy grzbietem, foule jest dłuższe niż w galopie roboczym

Galop zebrany – jest to galop zwolniony do minimum, mamy wrażenie, że koń odbija się jak piłeczka. Foule jest krótkie. Szyja jest wygięta i wysoko podniesiona. Galop zebrany jest galopem wytrenowanym, który wymaga od konia elastyczności. Galop zebrany mocno obciąża stawy skokowe, więc jego stosowanie powinno być ograniczone.

Galop wyciągnięty – ruchy bardziej wyciągnięte niż w galopie pośrednim, koń wydłuża się tyle na ile pozwala mu budowa ciała.

 

Cwał – jest to najszybsza odmiana galopu, ale charakteryzuje się czterotaktowym rytmem, a nie trzy jak galop opisany powyżej. Koń stawia nogi w kolejności – lewa tylna, prawa tylna, lewa przednia, prawa przednia (lub odwrotnie) – a następnie następuje faza lotu, podczas której wszystkie nogi konia znajdują się w powietrzu. Najszybsze konie świata cwałują z prędkością dochodzącą do nawet 60 km/godz.